9 lip 2010

tojtoj z widokiem

zamieszkaj w szalecie :) bardzo fajny pomysł na walkę z durną biurokracją
Autor: o

12 komentarzy:

zgaga pisze...

Nowy Drzymała! Super!

9 lipca 2010 00:47
Nivejka pisze...

Polak potrafi;)

9 lipca 2010 08:30
anabell pisze...

trzaby okno w nim dorobić

9 lipca 2010 09:33
Mijka pisze...

no proszę jaki pan Krzysztof przedsiębiorczy:)))
brawo dla tego pana:)
jak już będzie w pełni zrobiony,to obiecuję,że nawiedzę,wszak bywam często w tej okolicy:)

9 lipca 2010 09:48
mironq pisze...

Witaj Beato! No to będzie facet miał gdzie posiedzieć na parterze. Na piętrze zrobi pomieszczenie z miejscami do leżenia, żeby po siedzeniu odpocząć. Prawie genialne! Pozdrawiam :-)

9 lipca 2010 15:14
Beatta pisze...

O wyższości szaletów nad domami mieszkalnymi...;)

9 lipca 2010 16:05
Anonimowy pisze...

A pewnie, niech sie ludzie buduja, gdzie tylko im sie zachce.

9 lipca 2010 16:09
athina pisze...

Zdecydowanie bedzie to najpiekniejszy szalet w Polsce. I z jakimi widokami!:))

9 lipca 2010 16:20
BrakNicka pisze...

Polak potrafi obejść każdy przepis ;)
Też chcę taki szalet :D
Ale wiecie co? Tu akurat to teren chroniony, ale ludziska tak się upierają na budowę na terenach zalewowych a jak wielka fala przychodzi to płacz i zgrzytanie zębów. Myślę, że jednak w większości przypadków z jakichś względów ktoś wyłączył pewne tereny z możliwości zabudowy...

9 lipca 2010 20:43
Anonimowy pisze...

Otoz to, dlatego nie rozumiem zachwytow nad pomyslowoscia tego pana.
Moze i ten przyklad sie wydaje komus zabawny, ale swiadczy o tym, ze w Polsce przepisy prawa nagminnie sie lekcewazy. A potem np. jest wielkie zdziwienie, ze ludzie nie chca przyjezdzac do chaotycznie zabudowanej wsi, ktora kiedys slynela z pieknych widokow, albo nad jezioro, do ktorego spuszczane sa cichcem scieki, zeby nie placic za wywoz zawartosci szamba.

9 lipca 2010 23:02
Anonimowy pisze...

Witam! Chciałabym odpowiedzieć Antares, mieszkam na terenie przez który przeszły dwie fale powodziowe i nie zdawałam sobie do niedawna sprawy z bezsensów przepisów. Po przejściu wielkiej wody 8 domów zakwalifikowano do rozbiórki z kategorycznym zakazem wstępu, większość z nich została wybudowana na początku XX wieku są drewniane, to co należy się właścicielom, to 100 tysięcy złotych na odbudowę i tu zaczyna się koszmar ponieważ można odbudować tylko w tym samym miejscu, nawet jeżeli ktoś dysponuje działką w innym miejscu ponieważ wtedy to nie jest odbudowa, można też zamienić działkę zalewową na niezalewową ale wtedy również traci się 100 tys. Biorąc pod uwagę, że ludzie pozostali w kapciach i zmiętej koszulinie koło się zamyka. Prosiłabym w związku z tym o delikatniejsze szafowanie określeniem "ludziska tak się upierają"
Berni

10 lipca 2010 13:53
BrakNicka pisze...

Anonimowy Berni: nie miałam na myśli ludzi, których nagle coś zaskoczyło, co nigdy nie miało miejsca na danym terenie. Mówię o tych wszystkich pokoleniach, które z dziada pradziada budowały się w sąsiedztwie "ojcowizny" wiedząc jakie na danym terenie są zagrożenia, myśląc "jak się coś stanie to się będziemy martwić". Często wykłócali się z władzami, które dajmy na to nie chciały wydawać pozwoleń (jak ten gość od szaletu). I często nawet nie ubezpieczały domu z oszczędności.

100 tysięcy na odbudowę zniszczonego domu to rzeczywiście śmieszna kwota i to jest chore, bo za to nie da się odbudować domu, co najwyżej dołożyć do zakupu mieszkania. No i co z ubezpieczalnią?

Zgadzam się, że ogrom tragedii przerósłby każdego, jednak pozostaje pytanie: czy warto inwestować w ten sam teren skoro już wiadomo jaki będzie finał przy kolejnej wielkiej wodzie? Być może już lepiej wziąć tę działkę skoro i tak do budowy domu będzie trzeba dopłacać? Trudne kwestie - trudne decyzje, jednak może warto sobie zadać pytanie "co się bardziej kalkuluje w dłuższej perspektywie" - jeśli tak czy siak zaczynamy od zera?

10 lipca 2010 19:42

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)